تکنیک های ترجمه

تکنیک های ترجمه

دو تکنیک مهم و حیاتی در ترجمه

لازمهٔ اینکه یک مترجم بخواهد متنی را ترجمه کند در ابتدا باید متن را بررسی کند تا بداند از کدام شیوه برای ترجمه باید استفاده کند تا بهترین کیفیت ترجمه را ارائه دهد برای ترجمهٔ خوب باید از تکنیک‌هایی استفاده کنیم و هر یک از تکنیک‌های مختلف در جایگاه‌های مختلف مورداستفاده قرار می‌گیرند. بسته به نوع متن و پیچیدگی و تخصصی بودن آن زمان آن معین می‌گردد البته مهارت مترجم در اجرای تکنیک‌ها خالی از تأثیر نیست. یک مترجم باید بداند که همهٔ متون ترجمه را نباید به همان صورت عادی و ساده ترجمه کرد زیرا این امکان وجود دارد که نتوانید مفهوم متن را به‌درستی به مخاطب ارائه دهد بنابراین برای بهتر رساندن مفهوم متن باید از شیوه‌ها و ترفندهای خاصی استفاده کنید که در ادامهٔ مطلب برای شما عزیزان شرح خواهیم داد.

 

اولین تکنیک: حذف کردن

در بعضی موارد مترجم در هنگام ترجمه لازمه کار را بر این می‌بیند که بعضی از قسمت‌های متن را اعم از کلمات، عبارات، جملات مختلف را در متن ترجمه‌شده حذف کند علت این امر این است که هدف نویسنده متن اصلی از آوردن بعضی از این جملات صرفاً حکم توضیح مختصر و پیرامون موضوع بوده است اما تکرار آن برای خواننده موجب می‌شود که گمان کند تأکید خاصی بران جملات شده است بنابراین مترجم با توجه به صلاح‌دید فنی متن بر طبق تجربه‌اش این‌گونه جملات را حذف می‌کند تا فردی که متن را موردمطالعه قرار می‌دهد در دنبال کردن مطلب اصلی در متن دچار خطا نشود و از هدف متن فاصله نگیرد. استفاده از تکنیک حذف کردن در همه‌جا جایز نیست و در جاهایی مورداستفاده قرار می‌دهیم که متن ما ازلحاظ فنی و نگارشی اشکالی ندارد ولی با توجه به اشراف مترجم به مفهوم اصلی متن، وی با حذف جملات ذهن خواننده را درگیر مطالب پیرامون و حواشی نمی‌کند تا مخاطب به‌درستی متن را درک کند.

 

تکنیک اضافه نمودن

همان‌طور که تکنیکی برای حذف کردن بعضی از جملات داریم در مقابل تکنیکی هم برای اضافه کردن بعضی از جملات به متن داریم برای درک بهتر این مطلب مفهوم این تکنیک را در قالب یک مثال توضیح می‌دهیم. به‌طور مثال کسی که نویسندهٔ متن بوده است دربارهٔ  آداب‌ورسوم محلهٔ خود سخن به میان آورده است و مردم آن کشور یک پیش‌زمینه‌ای در مورد این آداب دارند و نویسنده می‌داند مردم به جزئیات این آداب‌ورسوم آشنا هستند بنابراین فرد نویسنده فقط به کلیات اشاره می‌کند و بر روی جزئیات مطلب مانوری نمی‌دهد. هدف نویسنده از انجام این کار این است که می‌خواهد در مورد مطالب مهم‌تری سخن بگوید و اطلاعات جامع‌تری را برای مخاطبان متن بیان کند.

حالا شما تصور کنید چنین نوشته‌ای برای مردم کشورهای دیگر بخواهد بیان بشود با توجه به اینکه فرهنگ آنان یک فرهنگ جدای از مرزبوم نویسنده است و خواننده هیچ‌گونه آشنایی و ذهنیتی در مورد آداب‌ورسوم آن ملت ندارد بنابراین باید در کنار ترجمهٔ متن جزئیات آن مطلب را هم بیان کنیم تا فرد بیگانه بافرهنگ نویسنده بتواند آن مطلب را درک کند در این حالت است که مترجمان از تکنیک اضافه کردن جملات و عبارات استفاده می‌کنند. به کلامی دیگر اینکه فرد مترجم یک سری مطالبی را در ترجمه‌اش ذکر می‌کند که در متن اصلی نیست ولی مترجم برای اینکه مخاطبی که متن را می‌خواند بتواند مفهوم آن را بفهمد و بهتر آن را درک کند این مطالب را در متن ترجمه‌شده ذکر می‌کند.

 

نکته:

برای تمامی مترجمانی که در این حوزه مشغول به فعالیت هستند باید گفت که دو تکنیک فوق یعنی تکنیک حذف کردن و تکنیک اضافه کردن در حالتی اعمال می‌شود که متن مشکلی نداشته باشد و مترجم برای اینکه خواننده بهتر بتواند مطلب ترجمه‌شده را درک کند بخشی از آن را حذف و یا بخشی را به مطالب آن اضافه می‌کنیم.


نظرات (0)

    نظر بدهید